Maria, Zebby & Nico

Hoi, wij zijn Maria, Zebby en Nico en wij stellen ons graag even aan je voor!

Maria:

Een Monstera Deliciosa voor de kenners. Je herkent me meteen aan mijn grote bladeren met die typische gaten. Van oorsprong kom ik uit de tropische regenwouden van Midden- en Zuid-Amerika. Daar groei ik niet alleen op de grond zoals veel andere Planties, maar klim ik langzaam omhoog langs bomen, altijd op zoek naar licht.

Die grote bladeren met gaten erin zijn trouwens niet alleen voor de sier! Die gaten laten het zonlicht door voor de plantjes onder mij. Daarnaast, mocht het flink stormen in de jungle, gaat veel wind door mijn blaadjes en heb ik minder weerstand en meer grip als ik hoog in de boom ben.

Over licht gesproken: ik hou van veel licht, maar liever geen volle zon. Zet me op een plek met helder, indirect licht en ik ga stralen alsof ik zelf de zon ben 😎.

Water drink ik regelmatig, maar ik hou niet van verdrinken... Laat de bovenste laag aarde eerst opdrogen voordat je opnieuw giet. In de zomer heb ik wat meer dorst, in de winter doe ik rustiger aan. Meestal is 1x per wat water inschenken voldoende!

Zebby:

Hoi! Ik ben een Alocasia Zabrina. Een bijzondere jungleplant met stelen die eruitzien alsof ik een camouflagepak draag. En dat doe ik ook niet voor niets. In de regenwouden van Zuidoost-Azië, waar ik vandaan kom, beschermt dat patroon mij. Veel dieren, zoals herten en andere planteneters, zien geen kleuren. Door mijn gestreepte en gevlekte stelen lijk ik voor hen gewoon op te gaan in het bos! Zo word ik minder snel opgemerkt… én dus minder vaak opgegeten. Handig hè?

Ik ben gewend aan een omgeving waar hoge bomen het licht voor mij filteren. Daarom ben ik thuis het gelukkigst op een plek met helder, indirect licht of half schaduw. Ik kan best wat licht aan, maar te fel zonlicht vind ik niks, dan krijg ik bruine randjes. 

Ik hou van licht vochtige aarde, maar niet van natte voeten. Geef me kleine beetjes water, zo'n 2x per week in de zomer, en laat de bovenkant van de aarde steeds even opdrogen. Als ik te droog sta of in de tocht, laat ik dat snel zien met hangende bladeren. Er is dan nog niks aan de hand. Gewoon mijn manier om te zeggen: “Help even?”

Nico:

Officieel ben ik een Strelitzia Nicolai, maar ik ben ook verre familie van de bananenplant! Oorspronkelijk kom ik uit Zuid-Afrika. Zon, ruimte en frisse lucht zitten dus een beetje in mijn DNA.

Water vind ik prettig, maar wel met beleid. Voel altijd even aan de aarde voordat je giet. Te veel water maakt mijn bladeren zo geel als een banaan. In de zomer drink ik wat meer, zo'n 1 tot 2x per week, in de winter doe ik het rustiger aan.

Licht is voor mij essentieel! Zet me daarom op een plek met veel helder licht en ik zit goed. Indirect zonlicht is ideaal, maar een paar uur direct zonlicht kan ik ook prima hebben. Het enige wat écht niet moet, is te donker. Dan kwijn ik weg zal laat ik mijn bladeren één voor één hangen...

Geef je me ruimte, licht en een beetje aandacht, dan krijg je er een grote en gezonde Plantie voor terug!