Yo, ik ben Crocky. Ja, ik ben zo genoemd om dat krokodillenprintje. Ze konden denk ik geen betere naam bedenken...

Je ziet het wel meteen aan m’n bladeren: allemaal schub-achtige patronen, alsof ik net uit een moeras ben komen kruipen. Maar eerlijk? Ik ben helemaal niet zo gevaarlijk. Ik ben eigenlijk best relaxed!

Mijn familie houdt nogal van reizen: vandaar dat ik in Indonesië, Maleisië, de Filipijnen, Nieuw-Guinea en tropisch Australië voorkom, vet toch?? Ik ben naast een ware reiziger, ook nog een klimmer van beroep. Ik groei tot hoog in de bomen op zoek naar een goeie spot om de zonsondergang te kunnen bewonderen. Mijn wortels klemmen zich stevig vast aan de boom, zodat ik niet naar beneden val. Ik steel niks van de boom hoor! Al mijn energie haal ik gewoon zelf uit het licht en wat er in de lucht hangt. Ik haal mijn water uit regen en vocht dat langs de boom naar beneden druppelt. Ik leef dus naast de boom, niet van de boom. Een soort goede huisgenoot: ik maak een beetje rommel, maar ik plunder niet je koelkast.

Wat mij echt speciaal maakt? Dat krokodillenpatroon is niet voor de sier. Het maakt mijn blad steviger en taaier dan veel andere varens, waardoor ik niet meteen instort als de lucht even wat droger is!

En toch heb ik ook m’n voorkeuren. Ik hou van licht, maar niet dat keiharde zonlicht dat je ogen doet knijpen. Doe mij maar iets als gefilterd licht, alsof ik onder het bladerdak zit. Als je wil mag je mij ook op een plek zetten met minder licht. Ook in de (half)schaduw doe ik lekker m'n ding. Vochtig? Ja graag. Maar niet zo dat ik met mijn voeten in een badkuip sta, dan wordt het niks tussen ons. Dus 2x per week een klein beetje water (minder dan je denkt!) of 1x per week een lekkere slok. En onthoud: in de winter een stukje minder. Een neveltje op z'n tijd vind ik ook best lekker om eerlijk te zijn.