Ja dag hoor, Hugo hier, de Mexicaanse dwergpalm. En ja, goed geraden. Ik kom onder andere voor in Mexico, maar ook in Guatamala, waar ik onder het bladerdak van grote bomen groei. Niet in de volle zon, maar beschut. Dat zegt eigenlijk alles over mijn karakter.

Ik hou ervan om, net als in het wild, ook in jouw kamer een beetje beschut te staan. Van half­schaduw tot indirect licht: daar ga ik lekker op. Zet me gerust een paar meter van het raam af of bij een raam op het noorden of oosten. Directe, felle zon midden op de dag? Dat is mij te heftig. Dan kunnen mijn bladeren verbranden. 

Ik hou echt wel van een slokkie op z'n tijd en mijn grond mag dan ook licht vochtig blijven, maar absoluut niet kletsnat. Geef me gemiddeld 1 keer per week een beetje water. Voel eerst even of de bovenste 2–3 cm droog aanvoelt. In de winter is 1 keer per 10–14 dagen vaak voldoende. Te veel water zorgt voor gele bladeren en wortelproblemen. Te weinig water? Dan worden mijn bladpunten bruin. Ik ben dus niet moeilijk, maar ik geef wel signalen als ik niet helemaal lekker in m'n vel zit.

Wat mij juist wél makkelijk maakt, is dat ik niet extreem veel licht nodig heb. Waar andere palmen snel moeilijk doen in een woonkamer, red ik me prima in normaal kamerlicht. Droge lucht in de winter door de verwarming? Daar kan ik beter tegen dan veel andere tropische planten, al vind ik het fijn als je me af en toe een lichte sproeibeurt geeft. Gewoon, omdat het kan.

Mijn grootste valkuil is eigenlijk te veel liefde. Mensen denken vaak: palm = veel water. Maar ik kom uit gebieden waar de grond luchtig en goed doorlatend is. Dus mijn beste tip? Gebruik een pot met drainagegaten en maak er een gewoonte van om vóór het water geven even te voelen. Dat kleine moment voorkomt bijna al het gedoe.

Geef me indirect licht, halfschaduw, 1x per week water met controle, en ik ben een van de meest relaxte huisgenoten die je kunt hebben!